berkanmolla.com.tr

stronghumanblr:

Yorgunum yeterince.

"

Ve sonra “özlemiyorum, özlemiyorum, ..” diye kendi kendine telkinde bulunurken buluyorsun kendini. Sanki özlemiyorum dedikçe gerçekten de özlemeyecek ve ne kadar acınası halde olursak olalım her nasılsına kuru bir ‘iyiyim’ diyecekmişsin gibi.

Düşünsene biraz: bir zamanlar öpmeye kıyamadığın, gözlerine baktıkça tekrar tekrar aşık olduğun bi’ tanen yok artık. Hem de senin yarın bile edemeyecek bir herif uğruna! Zor degil mi kabullenmesi? Nasıl zor olmasın ki.. Ruhuna dokunabilen tek kişiydi, o bir eşi daha olmayan anahtarıydı duygularının. Unutmamıştı tabi giderken kilit vurmayı. Sanki ondan başkasını sevebilecekmişsin gibi. Hatıralarınla yapayalnız kalırsın başlarda. Baksana hatıralarınız bile değildir artık. Tek başına sahip çıkmaya çalışırsın ama yorulursun elbet. Millet ilk sevişmelerini hatırlarken, sen ilk eliniz çarpıştığı anı dahi yaşarsın daha dünmüş gibi. Sahi, dün gibi olabilmesi için, o günlere geri dönebilmek için her şeyinden vazgeçmeyi bile göze alırsın. Alırsın almasına da, nafile. Giden çoktan gitmiştir artık. Kaybedecek bir şeyi olmayanı intihardan vazgeçirebilir misin? İşte öyle zordur seni her koşulda kaybetmeyeceğini bileni geri getirmek.

Ya ilk öpüşün onu? O masumiyet, o bakış, o deniz mavisi gözler.. O kadar ki ruhun bedeninde kaybolacaktı adeta. İlk olduğu ne kadar da belliydi. Belki nefessiz kalana dek çekmistin içine, ‘cennet bahçesinden koparılmış bir gardenya kadar hoş kokusunu. Onu yaşıyordun adeta. Şimdinin tam aksine onunla hızlanıp onunla yavaşlardı kalp atışların. Hayırlısını değil, onu istiyorsun sen. Oysa kimse inanmıyorken o nasıl inansın ki sana? Kimine göre hırs, kimine göre kırgınlık, kimineyse kin. Neden kimse inanmaz gerçek aşkın var olabileceğine? Peki ya sen inanıyor musun? Bakışlarınız çarpıştığında zamanı durdurabilecek güce sahip misin? Yoksa sen de bıraktığı yerde sayanlardan mısın dostum? Bazen aşk dönmeyeceğini bildiğin için bıraktığı değil, olduğu yerde olmaktır. Mutluluğu onda değil onunla bulmaktır. Sevilmediğini bile bile sevmek, sillesini yediğinde dahi umudunu yitirmemektir. Ve belki de tüm duyguları onunla yaşamaktır aşk.

Öfkeliyim kendime. Seni hala sevdiğim için, evet seni hala eskisi gibi sevebildiğim için öfkeliyim kendime. Bunca şeye rağmen sevmekten vazgeçemediğim halde, tek kalemde sildiğin için öfkeliyim. Ama biliyorum! Sen de öfkelisin bana. Seni, kaldıramayacağın kadar çok sevdiğim için öfkelisin.

"

http://berkanmolla.com.tr/cennetin-rengi.html

Yarın da mı okul var :(

yaralipapatya:

sokakokusu:

herinintrolsumuguilekapliasasi:

sarimsaklinutella:

Onları yalnızken gör

Yorum 

Yoruma rb

İnsan icinde o kadar mutlu enerjik olurum ki yanlızken hic oyle diiiiiiil amam

Anonim
vaaay berkan şu an sayfanın solunda gördüğüm avatar çok sekil

ahah tesekkur ederiim

ruh halim (Çorlu İMKB Anadolu Öğretmen Lisesi)

wrstbhvr:

become a part of the movement WORST.BEHAVIOR.

celiltr:

Heykeltraş bir babanın, kısacık hayatı boyunca tekerlekli sandalyeye mahkum olan oğlu vefat edince yaptığı mezar taşı..

bunu çalanın amk

Top