berkanmolla.com.tr

hayat felsefem

med cezir

yaşamak olsun diye yaşadığımın farkına vardığımda kaybettiğimi anlamıştım. neyse ki tek kaybedeni ben değildim bu hayatın. kimsenin gerçekten mutlu hissedememesi tesellim olmuştu. nasıl mı? dön de bir bak çevrene. hangi birimiz istediği, hayalini kurduğu hayatı yaşıyor ki mutlu hissetsin? kaldı mı ufacık şeylerle dahi mutlu olabilen insanlar? istedikçe daha fazlasını istiyoruz. daha fazlasını, daha fazlasını ve daha fazlasını. tabii hiçbirimiz doğuştan böyle değildik. hayatın şartları bunlar: kimimiz gerçek aşka inanıp aşkı aradı, kimimiz paranın mutluluk getirdiğine inanıp para uğruna kendini harcadı. hepimiz farklı şeyleri aradık belki ama sonuç pek de farklı olmadı.

ne kadar garip değil mi, kazananı olmayan bir hayatta mutlu olmak için uğraşıp duruyoruz. farkımız ne ki diğerlerinden de istediğimizi alalım? hiç ölmemeyi istediğim zamanları hatırlıyorum. nesini seviyorum şu dünyanın diye. çıkarları için arkadaşlarını gözünü kırpmadan harcayacak insanlarını mı, din uğruna yapılan katliamlarını mı, rant sağlamak için doğayı katledenlerini mi, yoksa.. yoksa… sürüp gider böyle. dikkatimi çekti de bütün belaların başını yine biz insanlar çekiyoruz. hiç gelmeseydik şu dünyaya, hiç yaşamamış olsaydık ne güzel olurdu; ormanlar, ağaçlar, hayvanlar.. ve eminim, onların bir tanrısı olsaydı bizim olmadığımız bir dünya vaad ederdi onlara. insan çıkarlarının onların yaşamını katletmediği bir dünya. belki de aradığımız mutluluk onların doğasındadır. ya hiç tanışmamak bu dünyayla, var olmamaktır;

ya da ne biliyim kendimizdedir belki mutluluk. çok uzak olduğumuz yardımlaşmanın, sevmenin, değer vermenin ta kendisidir. gerçeği mutluluk bunlarsa eğer, mutlu olmak için enayi diye anılmaya katlanmanız gerekecek. şayet pençesini göstermeyenler hep bu damgayı yiyenler, insanlara güvenenler, hala saf kalabilenler. aslında takdir edilesiler.. de kıymetini bilmiyoruz işte. kıymetini bilemediğimiz diğer bir şey de varlığımızla dahi mutlu edebildiğimiz insanlar. neden onlarda değilde dışarıda ararız mutluluğu? tek ihtiyacımız onlarsa mesela.. insanız ya illa zor olanı tercih edeceğiz, sürüneceğiz bir şeyi elde etmeden önce, uğruna kendimizi feda ettiklerimiz kim bilir kimler için sürünürken.

en azından hiç var olmayan birine aşık olmasaydım fena olmazdı. kendi yarattığım dünyada var sandığım birini sevmiştim. nerden bilebilirdim ki öyle birinin hiç doğmamış, hiç yaşamamış olduğunu. onunla konuşmak o kadar gerçekçiydi ki sesi bile hala yankılanıyor kulaklarımda. onu öptüm, ona dokundum ve onu yaşamıştım oysa. hala canlıyken hatıralarımız nasıl olur da gerçek olmaz?

(…)

Hayaller hayaller..

Nişandan 😂 (Es Dugun Salonu)

Kuzen boyu selfie :dd (Eskisehir, Turkey)

Top